Auteur Burgemeester Ahmed Aboutaleb
Verhaal

Het Gesprek van de Stad als dromenvanger.

Als je wilt weten hoe een stad in twintig jaar kan veranderen, hoef je alleen maar twintig jaar terug te gaan in de tijd. De Erasmusbrug was net aangelegd en de Wilhelminapier was nog een winderige landtong waar Hotel New York vier jaar eerder de deuren had geopend. Stadse avonturiers waagden de sprong naar Zuid voor een kop koffie, lunch of diner met magnifiek uitzicht over de rivier. De rivier die de levensader is van de Rotterdamse haven, die toen nog de grootste ter wereld was. Een haven die bleef groeien door de gunstige ligging, zodat de grootste schepen er konden aanmeren. Op het spoor in de stad reden blauwe metrostellen met harde rode plastic stoeltjes voor de reizigers en als je Rotterdam Centraal uit liep, moest je bij het oversteken goed uitkijken voor de vele bussen en trams. En o ja, we betaalden nog met guldens…

Met de binnenstad was trouwens iets bijzonders aan de hand: er woonden relatief weinig mensen. Tijdens de Wederopbouw had economisch herstel prioriteit gekregen en was een efficiënt wegennetwerk en bedrijvigheid in de plaats gekomen van het verwoeste historische stadshart.

Er is geen andere stad in Nederland die de afgelopen twintig jaar zo veranderd is als Rotterdam. Hotel New York is alleen nog maar te zien vanuit het westen, vanwege de hoogbouw die is verrezen op de Kop van Zuid. De binnenstad is aantrekkelijker dan ooit om te wonen, winkelen, wandelen en uit te gaan. De haven van Rotterdam is wellicht niet meer de grootste, maar wel de efficiëntste en duurzaamste haven ter wereld. De RandstadRail is snel en comfortabel en het Stationsplein is geen ov-knooppunt meer, maar een rode loper naar de stad.

“‘IEDERE DROOM EN ELKE ZORG BEVAT EEN KIEM DIE UIT KAN GROEIEN TOT IETS MOOIS, IETS BETERS.’ ”

Burgemeester Ahmed Aboutaleb

Zonder twijfel zal de stad de komende twintig jaar weer ingrijpend veranderen. Misschien niet zozeer door nieuwe gebouwen en infrastructuur– het grondoppervlak is immers beperkt – maar meer op het gebied van de economie en samenleving. De transitie van fossiel naar groen is onomkeerbaar en zal ingrijpende gevolgen hebben voor de arbeidsmarkt. Door de gevolgen van klimaatverandering (overstromingen, droogte) zullen wereldwijd mensen op drift raken. Mondiale ontwikkelingen hebben hun weerslag op een internationale stad als Rotterdam. Dat is altijd zo geweest.

Wat ook van alle tijden is: aan iedere ontwikkeling ligt een droom ten grondslag. De droom van een ondernemer om zijn vleugels uit te slaan, van een burgemeester om de twee oevers met elkaar te verbinden. De droom van een grote bewoner over een moestuin en van een kleine bewoner over een fijne school en speelplek in de buurt. Dromen van Rotterdammers over meer vrede in hun wijk, hun stad, hun wereld. Zorgen zijn ook van alle tijden. Zorgen om baan en buurt, om de toekomst. Niet iedereen ziet de kansen van mondiale ontwikkelingen, niet iedereen kan de uitdaging pakken om op de rijdende economische trein te springen.

Het Gesprek met de Stad fungeerde als dromenvanger, als luisterend oor voor zorgen. Iedere droom en elke zorg bevat een kiem die uit kan groeien tot iets moois, iets beters. Bewoners, jong en oud, ondernemers, zij weten als geen ander wat er speelt in hun straat, buurt, stad en werkveld. We blijven met elkaar in gesprek. Omdat de dag van morgen al anders is dan vandaag. Omdat je over deze prachtige stad nooit uitgepraat raakt. Omdat we samen de toekomst maken.